ย้อนกลับ

ในชนบทแห่งหนึ่ง มีตากับยายเลี้ยงชีพด้วยการปลูกถั่วปลูกงาเพื่อนำไปขายให้พ่อค้าที่อยู่ในตัวเมือง ตากับยายมีหลานชายอยู่คนหนึ่งอายุประมาณ 10 ขวบเศษ กำลังอยู่ในวัยซุกซน อยู่มาวันหนึ่งตากับยายมีธุระที่ต้องเข้าไปในเมือง จึงฝากหลานชายให้ช่วยดูไร่ถั่วงา เพราะขณะนั้นใกล้ฤดูเก็บเกี่ยวและฝูงนกกาก็มักชอบมาจิกกินถั่วงาทำให้เสียผลผลิตอยู่เสมอ หลังจากที่หลานชายรับปากตากับยายอย่างมั่นเหมาะ ตากับยายจึงรีบเดินทางเข้าเมือง เพื่อจะรีบกลับมาให้ทันก่อนพระอาทิตย์ตกดิน

 

เมื่อตากับยายเข้าเมืองไปแล้่ว หลานชายก็ทำหน้าที่เฝ้าถั่วงา เวลาผ่านไปเริ่มเบื่อหน่าย แถมมีเพื่อนมาชักชวนไปเที่ยวเล่น หลานเห็นว่าขณะที่เฝ้าอยู่พักใหญ่ไม่เห็น่มีนกกามารบกวนถั่วงา จึงออกไปวิ่งเล่นตามคำชักชวนของเพื่อน เป็นเวลาพักใหญ่จึงกลับบ้าน พบว่าถั่วงาบางส่วนได้ถูกนกกาขโมยไป ด้วยความตกใจเกรงว่าถ้าตากับยายกลับมาตนจะต้องถูกลงโทษ จึงวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากนายพรานข้างบ้าน

" นายพรานจ๋า ช่วยหนูด้วย อีกามันมาจิกถั่วจิกงาของตากับยายไป นี่ถ้าตากับยายกลับบ้านมารู้เข้า หนูคงถูกตากับยายตีแน่ๆ ช่วยหนูด้วยเถอะ ช่วยเอาธนูไปยิงอีกา ให้มันคืนถั่วคืนงามาให้หนูที นะจ๊ะนายพราน"

แต่นายพรานกำลังทำธุระยุ่งอยู่ จึงบอกปัดไปว่า " เฮ้ย ไอ้หนู มันไม่ใช่ธุระกงอาการอะไรของข้า ไปให้คนอื่นช่วยเถอะ"
หนูน้อยเสียใจ แต่ก็วิ่งไปหาหนู ขอร้องให้หนูไปกัดสายธนูนายพราน เพื่อให้นายพรานไปยิงอีกา คืนถั่วคืนงามาให้

"ไม่ใช่้ธุระกงการอะไรข้องข้า" หนูจอมขี้เกียจตอบเหมือนนายพรานเปี๊ยบ เฮ้อ.. หนูน้อยจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย ไปหาคนช่วยต่อไป วิ่งไปพบแมวเพื่อขอให้แมวไปไล่หนู ให้หนูไปกัดสายธนูนายพราน เพื่อที่นายพรานจะไปยิงกา คืนถั่วงามาให้ แมวกำลังนอนหลับอยู่ แถมขี้เกียจยิ่งไปกว่าหนู จึงบอกอย่างไม่ลืมตาว่า

"ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของข้า ไปข้างหน้าก่อน" อีแล้วหนูน้อยคิดในใจ จำ้ต้องวิ่งหาคนช่วยต่อไป ก็พบหมา หมาก็ตอบเช่นเดียวกับแมว

ตอนต่อไปนี้นี้พิศดารหน่อย ไปพบค้อน เพื่อขอให้ค้อนตีหัวหมา เพื่อเชื่อมโยงภารกิจเป็นทอดๆ จนไปถึงนายพรานให้ยิงกาเพื่อคืนถั่วงามาให้

ยังหาคนมีใจเมตตาช่วยเหลือไม่ได้ ก็วิ่งกระหืดกระหอบต่อไป พบกับไฟ ไฟปฏิเสธ พบน้ำปฏิเสธ พบตลิ่ง ตลิ่งปฏิเสธ พบกับสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่สุดตอนนั้นคือช้าง ช้างก็ยังปฏิเสธ เออหนอ..โลกนี้ทำไมมีแต่คนไร้ความกรุณา เด็กน้อยรำพึงด้วยน้ำตานองหน้า แล้วก็เริ่มหมดกำลังใจที่จะหาคนมาช่วยเหลือ
เด็กน้อยนั่งพิงต้นไม้ด้วยสายตาเหม่อลอย สักพัก็ได้ยินเสียงอะไรดัง วิ้วๆ บินฉวัดเฉวียนอยู่ตรงหน้า อืมม.. เจ้าแมลงหวี่ต้วน้อยนี่เอง เออ ไหนลองเอ่ยปากขอให้เจ้าแมลงหวี่ตัวนิดนี้ช่วย ไหนๆ ก็หมดหนทางแล้วหล่ะ

" พี่แมลงหวี่จ๋า .. ช่วยหนูด้วย ช่วยตอมตาช้าง ให้ช้างพังตลิ่ง เพื่อให้น้ำใรตลิ่งไปดับไฟ ให้ไฟไปเผาค้อน ให้ค้อนไปตีหัวหมา ให้หมาไปไล่กัดแมว ให้แมวไปไล่จับหนู ให้หนูไปกัดสายธนูนายพราน เพื่อให้นายพรานยิงอีกา ให้คืนถั่วคืนงามาให้หนูที ตามาตาก็จะได้ไม่ด่า ยายมายายก็จะได้ไม่ตีหนู.. ได้โปรดเถิดพี่แมลงหวี่"

อัศจรรย์ใจจริงๆ ที่แมลงหวี่ตัวน้อยนิด แต่มีน้ำใจกว้างใหญ่ รับปากด้วยความยินดีที่จะไปช่วยภารกิจตามถั่วให้กับเด็กน้อย แมลงหวี่จึงบินไปตอนตาช้าง หึ่งๆๆ จนช้างรำคาญ วิ่งไปเหยียบตลิ่งพัง จนน้ำไหลทะลักจะไปดับไฟ ไฟกลัวก็รีบไปเผาค้อน ค้อนกลัวโดนเผา ก็รีบไปตีหัวหมา หมาร้องเอ๋งๆ กลัวเจ็บมากกว่านี้ ก็วิ่งไปไล่กัดแมว ให้แมวไปจับหนู เจ้าหนูกลัวเป็นอาหารแมว ก็เลยรีบวิ่งไปที่สายธนูนายพราน นายพรานเห็ฯเข้าก็ร้องโวยวาย เฮ้ยๆ เอ็งจะมาทำอะไรกับธนูข้า เจ้าหนูบอก ไม่อยากให้กัดขาด ลุงก็รีบไปยิ่งอีกาเร็วเข้า ให้มันคืนถั่วงามาให้เจ้าเด็กน้อยซะดีๆ นายพรานหมดธุระพอดี ก็รีบลุกถลันไปที่ไร่ถั่วงา มองหาอีกาอยู่พักนึง ก็เห็นฝูงนึงกำลังเตรียมจะรุมสวาปามถั่วงาที่จิกไปอยู่บนต้นมะม่วงใหญ่

"เฮ้ยๆ เจ้าพวกอีกาหัวขโมย เอ็งคืนถั่วงานั่นมาซะดีๆ ไม่งั้นข้าจะยิงให้ร่วงเลย" นายพรานร้องขู่ อีกาเห็นนายพรานง้างธนูก็ตกใจกลัว รีบปล่อยถั่วงาลงมาบนพื้น นับได้ทั้งหมดเจ็ดเม็ดเจ็ดทะนาน (งง ว่ามันมากหรือน้อยเนี่ย) เด็กน้อยขอบใจนายพรานและทุกตัวแต่ไม่ใช่ตัวที่ช่วยให้ภารกิจตามถั่วงาคืนมาไ้ด้ แล้วหนูน้อยก็หันไปสรรเสริญน้ำใจของแมลงหวี่ตัวน้อยนิดที่ทำให้เขาไม่ต้องโดนตากับยายดุโดนตี

เย็นนั้นตากับยายกลับมาถึงบ้าน ได้ซื้อขนมและของเล่นมาฝากหลานชาย และยิ่งดีใจที่ว่าหลานสามารถดูแลถั่วงาเป็นอย่างดี ไม่เป็นเหยื่อของนกกา

ตากับยายหารู้ไม่ว่าเบื้องหลังความสำเร็จนั้นมีความเหนื่อยยาก และมีบทเรียนสอนใจกับหลานชายคนนี้อยู่ด้วย นับแต่นั้นมาเด็กน้อยก็รู้จักรับผิดขอบหน้าที่การงาน แบ่งเวลาเรียน เวลาเล่น และช่วยเหลือตากับยายทำงานบ้านอย่างแข็งขัน และที่สำัคัญเด็กน้อยได้บทเรียนจากความมีน้ำใจ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก จากเจ้า "แมลงหวี่ตัวน้อย" นี่เอง เจ้าตัวเล็กแต่น้ำใจช่างมหาศาล....

 
@ 2007 Mariya Kindergarten . All rights reserved.
This site is best viewed with Microsoft Internet Explorer 6.0+ at a minimum screen resolution of 1024 x 768,
A minimum modem connection speed of 56Kbps. Designed by PERFECT CIRCLE LTD,PART.